Interfaceimplementaties

Interfaceimplementaties verwijzen naar concrete realisaties van een interface. Een interface definieert een contract: een verzameling methoden en/of eigenschappen zonder implementatie. Een interfaceimplementatie levert de feitelijke code die het contract naleeft.

Er kunnen meerdere interfaceimplementaties bestaan voor dezelfde interface, waardoor objecten via polymorfisme kunnen worden aangeroepen zonder te weten welke concrete klasse wordt gebruikt. Dit bevordert losjes koppelen (decoupling) en maakt het mogelijk componenten uit elkaar te wisselen.

Toepassingen van interfaceimplementaties zijn bijvoorbeeld afhankelijkheidsinjectie, testbare code, plug-in systemen en uitbreidbare architecturen. Een component kan een interface afnemen in plaats van een specifieke klasse, waardoor de implementatie eenvoudig gewisseld kan worden (bijv. loggers, dataopslag of berichtverwerkers).

Belangrijke concepten zijn dat elke interfaceimplementatie het contract strikt volgt; afwijkingen verminderen substitueerbaarheid. Het toepassen van ontwerpprincipes zoals de Liskov-substitutieprincipe en de Interface Segregation Principle helpt om interfaceimplementaties beheersbaar te houden. Bij wijziging van een interface moeten bestaande implementaties compatibel blijven of aangepast worden.

In programmeertalen als Java, C# en TypeScript worden interfaceimplementaties op verschillende manieren weergegeven: via implements of vergelijkbare constructies in Java en C#, of via type-annotaties en klassen in TypeScript. Ontwerppatronen zoals Strategy en Adapter maken intensief gebruik van interfaceimplementaties.