IPCMechanismen

IPCmechanismen verwijzen naar de technieken waarmee processen onderling communiceren en samenwerken binnen een besturingssysteem. Ze maken data-uitwisseling, synchronisatie en notificatie mogelijk tussen processen die onafhankelijk van elkaar draaien. IPC is essentieel voor taken zoals procescoördinatie, client-servercommunicatie en samenwerking tussen diverse services.

Belangrijke IPC-mechanismen include:

- Pipes: onaardse (anonymous) pipes voor communicatie tussen verwante processen; named pipes (FIFOs) maken communicatie mogelijk tussen ongerelateerde processen.

- Message queues: systemen die berichten in discrete kernen sturen en ontvangen, met controle over berichttype en prioriteit (System V en POSIX varianten).

- Shared memory: een geheugengebied dat door meerdere processen tegelijk kan worden gelezen en geschreven, wat snelle data-uitwisseling mogelijk maakt maar synchronisatie vereist.

- Semaphores: hulpmiddelen om gelijktijdige toegang tot gedeelde hulpbronnen te regelen, vaak gebruikt in combinatie met gedeeld geheugen.

- Sockets: communicatiekanalen die lokaal (UNIX-domain sockets) of over een netwerk (TCP/UDP) kunnen werken; breed inzetbaar voor IPC en netwerkcommunicatie.

- Signals: eenvoudige meldingen die een proces kunnen waarschuwen voor gebeurtenissen; weinig data, snelle notificatie.

- Memory-mapped files: bestanden die via het geheugen worden benaderd, waardoor wijzigingen meteen zichtbaar kunnen zijn voor meerdere processen.

- Remote procedure calls (RPC): hogere abstractie voor het aanroepen van procedures op een andere procesruimte, vaak over sockets met marshalling van data.

Eigenschappen en afwegingen: keuzes hangen af van datahoeveelheid, synchronisatiebehoefte, prestaties en portabiliteit. Shared memory is snel maar vergt complexe synchronisatie; pipes en sockets zijn veelzijdig en robuust maar introduceren doorgaand overhead. In beveiligings- en betrouwbaarheidsoverwegingen spelen isolatie en foutafhandeling een belangrijke rol.