Geloofsleer

Geloofsleer is de verzameling van officiële leerstellingen die de kern van een religieuze traditie vormen. Ze beschrijven wat gelovigen moeten geloven en dienen als basis voor het geloofsleven, liturgie en moraliteit. Vaak wordt geloofsleer vastgelegd in geloofsbelijdenissen, confessiën, catechismen en andere dogmatische documenten.

Geloofsleer verschilt van theologie. Theologie omvat bredere reflectie en interpretatie van goddelijke openbaring, terwijl geloofsleer verwijst naar de gezagshebbende uitspraken die als bindend worden beschouwd door een gemeenschap of kerkorde.

In veel religies bepaalt de geloofsleer wie lid kan zijn, welke rituelen geaccepteerd worden en hoe verleden en toekomst worden begrepen. Confessionele kerken bijvoorbeeld hechten sterk aan assent aan belijdenissen; in andere tradities kan de leer moderner of breder zijn.

Voorbeelden in het christendom zijn onder meer de Nicaense geloofsbelijdenis en de Apostolische geloofsbelijdenis, en confessionalistische tradities zoals de Heidelbergse Catechismus. Ook in andere tradities bestaan geloofsbelijdenissen of centrale geloofsconcepten, zoals het idee van de eenheid van God in de islam (aqidah) of fundamentele geloofslijnen in het jodendom.

Geloofsleer kan zich ontwikkelen en veranderen door theologische discussies, kerkelijke beslissingen en pastoraal beleid. Dit proces kan leiden tot versterking van orthodoxie of tot hervorming en, in sommige gevallen, tot scheuringen tussen gemeenschappen.