GPShoogtemeters

GPShoogtemeters zijn apparaten die de hoogte boven een referentie-elevatie bepalen met behulp van satellietsignalen van het Global Positioning System (GPS). In de praktijk leveren ze meestal de ellipsoïsche hoogte, de hoogte ten opzichte van de referentie-ellipsoïde (bijvoorbeeld WGS84). Voor hoogte boven zeeniveau (orthometrische hoogte) is doorgaans een geoidemodel nodig om het verschil met de geoid te corrigeren.

Werkingsprincipe: de ontvanger meet de tijdsvertragingen van signalen van minstens vier satellieten, berekent zo de locatie in ECEF-coördinaten en zet die om naar breedte, lengte en ellipsoïsche hoogte h. Om orthometrische hoogte H te krijgen wordt N (geoidhoogte) toegepast: H = h − N. Veel moderne apparaten combineren ook sensoren zoals een barometrische hoogtemeter om de verticale meting te verbeteren, vooral bij beperkte satellietdekking.

Nauwkeurigheid en beperkingen: zonder correcties is de verticale nauwkeurigheid bij consumentenapparaten vaak in de orde van enkele meters tot tientallen meters, afhankelijk van satellietvolgorde en omgeving. Met correctiesystemen zoals DGPS, RTK of SBAS (bijv. WAAS, EGNOS) verbetert de nauwkeurigheid aanzienlijk, soms tot meters of centimeter-niveau in gespecialiseerde setups. Nauwkeurigheid wordt beïnvloed door multipath, blokkering door gebouwen of bomen, atmospherische fouten en de ruimtelijke geometrie van de satellieten.

Toepassingen en overwegingen: GPShoogtemeters worden veel gebruikt in navigatie voor wandelen en bergsport, luchtvaart, landmeting en toepassingen in smartphones en sporthorloges voor hoogteverschillen en hoogteprofielen. Bij het interpreteren van hoogtegegevens is het belangrijk het verschil tussen ellipsoïsche hoogte en hoogte boven zeeniveau te begrijpen en rekening te houden met mogelijke drift.