EnergieLandschap

Energielandschap is de ruimtelijke structuur van energieproductie, -infrastructuur en -verbruik in een gebied. Het omvat zowel de fysieke assets als de inrichting van het landschap en de sociale verhoudingen eromheen. Het energielandschap is dynamisch en verandert mee met technologische ontwikkelingen, marktdynamiek en overheidsbeleid gericht op lagere CO2-uitstoot.

Voorbeelden van onderdelen zijn generation assets zoals windturbines, zonneparken, biomassa- of waterkrachtcentrales; transmissie- en distributienetten; opslagfaciliteiten zoals pompspeicher en batterijen; en netwerken voor gas en waterstof. Ook laadinfrastructuur voor elektrisch vervoer en warmtenetten maken deel uit van het energielandschap.

In ruimtelijke planning spelen milieu- en landschapswaarden een rol, zoals landschapskwaliteit, biodiversiteit en cultuurhistorisch erfgoed. Het proces omvat landschapsonderzoeken, vergunningen en stakeholderparticipatie. Doel is energieveiligheid en betaalbaarheid te realiseren zonder onnodige verstoring van het landschap en de leefkwaliteit.

Uitdagingen zijn onder meer intermittentie van opwekking, de noodzaak van netuitbreidingen en opslag, en ruimtelijke concurrentie met landbouw, woningbouw en natuur. Kansen liggen in lokale coöperaties, regionale energiesystemen en geïntegreerde opwekking die nabij verbruik ligt. De energielandschap weerspiegelt de transitie naar flexibiliteit, decentralisatie en decarbonisatie.

Het begrip wordt in Nederland vaak gehanteerd in discussies over ruimtelijke ordening en energietransitie.