Driefasige

Driefasige systemen zijn elektrische systemen met drie spanningsfasen die in tijd 120 graden ten opzichte van elkaar verschuiven. In een evenwichtig driefasig systeem leveren de drie fasen samen een constante hoeveelheid vermogen, wat de vermogensoverdracht efficiënter maakt en zorgt voor een stabieler net. Driefasige netten zijn wijdverbreid in de elektriciteitsvoorziening en industriële toepassingen vanwege hun vermogen om hogere vermogens te leveren met relatief lagere kabelstromen.

Een driefasig netwerk kan op verschillende manieren worden aangesloten. De meest gebruikelijke configuraties zijn de Y-verbinding (wye), vaak met een neutraal, en de Δ-verbinding (delta), meestal zonder neutraal. In een Y-verbinding levert de spanning fase-tot-nul de lijn-tot-nul spanning, terwijl de spanning tussen twee fasen de lijn-tot-lijn spanning is. De concrete spanningen hangen af van de regio en de netfrequentie (bijvoorbeeld 50 Hz in Europa, 60 Hz in veel andere landen). Typische Europese waarden zijn ongeveer 400 V lijn-tot-lijn en 230 V lijn-tot-nul; in sommige markten anders (bijv. 480/277 V in delen van Noord-Amerika).

Toepassingen van driefasige systemen omvatten grootschalige energieopwekking, distributie en aandrijving van elektrische machines. Driefasige elektromotoren leveren doorgaans meer kracht en hebben een vloeiendere toerental- en koppelcontrole dan enkelvoudige fasenmotoren. Door de evenwichtige belasting en hogere vermogensdraagkracht zijn driefasige netten de standaard voor industriële installaties en voor langeafstandstransmissie.