Collectiecatalogi

Een collectiecatalogus is een gestructureerde inventaris van de objecten in een collectie. Ze bevat beschrijvende, beheersmatige en administratieve gegevens per item, zoals titel, maker, datum, materiaal, afmetingen, toeschrijvingsnummer, locatie, conditie en toegangsrechten, evenals informatie over provenance en relaties tussen objecten. Collectiecatalogi worden onderhouden door bibliotheken, archieven, musea en andere erfgoedinstellingen en dienen als sleutelbron voor onderzoek, conservering, tentoonstellingsplanning en het beheer van leningen.

Er bestaan zowel fysieke als digitale catalogi. Digitale catalogi bieden doorzoekbare records, often aangevuld met digitale afbeeldingen of surrogaten. Ze maken gebruik van metadata-standaarden zoals MARC 21, Dublin Core, MODS en VRA Core; voor archieven worden vaak ISAD(G) en related normen toegepast; METS wordt gebruikt voor digitale objectenpakketten. In bredere toepassingen speelt ook linked data een rol en autoriteitsbeheer van namen en onderwerpen is gangbaar in moderne catalogi.

Collectiecatalogi kunnen deel uitmaken van een uni- of unioncatalogus, waardoor gebruikers across institutions kunnen zoeken. Dit gebeurt bijvoorbeeld via nationale of internationale aggregatoren zoals Europeana of nationale bibliotheekcatalogs. De catalogusfunctie ondersteunt provenance, onderzoekswerk en erfgoedbeheer en vereist doorgaans goede governance, regelmatige bijwerking en standaardisering van metadata, taal en toegangsrechten.

Uitdagingen zijn onder meer heterogene catalogeringsniveaus, migratie van oudere records naar moderne standaarden en de balans tussen open toegang en privacy of copyright.