voorraadwaarderingsmethode

Een voorraadwaarderingsmethode is een boekhoudkundige techniek die bedrijven gebruiken om de waarde van hun voorraad te bepalen. Dit is cruciaal voor het nauwkeurig berekenen van de kosten van verkochte goederen (COGS) en de waarde van de resterende voorraad op de balans. Verschillende methoden hanteren verschillende aannames over hoe voorraad uit de opslag gaat.

De meest voorkomende methoden zijn FIFO (First-In, First-Out), LIFO (Last-In, First-Out) en gewogen gemiddelde. FIFO gaat ervan uit dat de oudste voorraad eerst wordt verkocht, wat vaak overeenkomt met de fysieke stroom van goederen. Bij LIFO wordt verondersteld dat de nieuwste voorraad eerst wordt verkocht. Het gewogen gemiddelde berekent een gemiddelde kostenprijs voor alle eenheden in voorraad, ongeacht wanneer ze zijn aangeschaft.

De keuze van de voorraadwaarderingsmethode kan een aanzienlijke impact hebben op de winstgevendheid en de belastingverplichtingen van een bedrijf, vooral in tijden van prijsveranderingen. In Nederland is LIFO niet toegestaan onder de Nederlandse GAAP, maar het kan wel voorkomen in internationale verslaggeving (IFRS) of als aftrekpost in de Amerikaanse belastingwetgeving (GAAP). Bedrijven moeten een consistente methode kiezen en deze consequent toepassen om de vergelijkbaarheid van financiële gegevens te waarborgen. Regelgevende instanties stellen eisen aan de toepassing van deze methoden om fraude te voorkomen en de betrouwbaarheid van financiële rapportages te waarborgen.