voederberekening

Voederberekening is het proces waarbij men een voederrecept samenstelt dat de energie-, eiwit- en micronutriëntenbehoefte van een dier of dierengroep dekt, tegen zo laag mogelijke kosten en met behoud van gezondheid en productiviteit. Het wordt toegepast in veehouderijen zoals melkveebedrijven, vleesvarkenhouderijen en pluimveebedrijven, om efficiënte en verantwoorde voeding te realiseren.

Bij een voederberekening worden gegevens verzameld over de dieren: categorie (rundvee, varken, kip), leeftijd, gewicht, productie- of groeiambitie en eventuele dracht- of lactatieperiode. Ook wordt rekening gehouden met het productie- en onderhoudsbehoefte, en met factoren als klimaat en voeropname. Op basis daarvan worden de gewenste voedingswaarden vastgesteld, waaronder energie (vaak netto-energie of onderhoudsenergie), ruwe eiwit, koolhydraten, vezel, vetten en noodzakelijke mineralen en vitaminen.

De berekening maakt gebruik van voedertabellen of voedertypen die de voedingswaarde van beschikbare grondstoffen aangeven. Doel is om een ratio te vinden waarin afgewerkte voeders samen de gewenste nutrienten leveren, binnen limieten zoals beschikbaarheid, palatabiliteit en kosten. Vaak wordt een of meerdere berekeningsmethoden toegepast, van handmatige schattingen tot computerondersteunde methoden zoals lineair programmeren, die least-cost formuleringsprocessen mogelijk maken.

Het resultaat is een voederrecept of voederplan met hoeveelheden per voertype, gericht op een veilige, productieve en kostenefficiënte voedering. Voederberekening vereist nauwkeurige gegevens en regelmatig bijstellen door wijzigende voerkwaliteit, prijzen en dierbehoeften.