vibrodiagnostische

Vibrodiagnostiek is het vakgebied dat trillingssignalen gebruikt om de toestand van mechanische systemen te beoordelen. Door trillingen te meten en te analyseren kunnen storingen en degradatie vroegtijdig worden opgespoord, waardoor onderhoud kan worden gepland voordat een falen optreedt.

De kernprincipes bestaan uit het verzamelen van trillingsdata met sensoren zoals versnellingsmeters, snelheids- en verplaatsingssensoren, vaak op kritieke punten van apparatuur. De analyse vindt plaats in tijd- en frequentiedomein: tijdreeksen, frequentiespectrum, en spectrale dichtheid worden beoordeeld op kenmerken die wijzen op onbalans, trapwusses, as- en lagerproblemen, of tandwielslijtage. Geavanceerde technieken omvatten demodulatie voor defecten in lagers, envelope- en demodulatieanalyse, ordertracking voor variabele snelheden en modale analyse voor structurele reacties.

Toepassingsgebieden richten zich meestal op roterende apparatuur zoals motoren, pompen, turbines en tandwielkasten, maar de methode kan ook worden toegepast op structurele monitoring in fabrieksomgevingen. Het proces omvat doorgaans data-acquisitie, ruisonderscheiding, feature-extractie en interpretatie door een gekwalificeerde analist, met het opstellen van onderhoudsadviezen en trends.

Voordelen van vibrodiagnostiek zijn onder meer niet-destructieve inspectie, continue bewaking, vroegtijdige detectie van defecten en vermindering van ongeplande downtime. Beperkingen zijn onder meer de behoefte aan baseline-gegevens, interpretatie-expertise en gevoeligheid voor omgevingsruis en sensorplaatsing. Normen en richtlijnen van internationale organisaties, zoals ISO-standaarden voor trillingsmonitoring, ondersteunen implementatie, data-uitwisseling en kwalificatie van personeel. Vibrodiagnostiek speelt zo een centrale rol in condition-based en predictive maintenance.