verzoenen

Verzoenen is een Nederlands werkwoord met twee hoofdbetekenissen: het herstellen van vrede tussen partijen door overeenstemming te bereiken, en het aanvaarden van een situatie of verlies. Het wordt vaak transitief gebruikt met een direct object, bijvoorbeeld: 'De leiders probeerden de twee partijen te verzoenen.' Het kan ook reflexief: 'Zij heeft zich met het verlies verzoend.' In de eerste betekenis gaat het om het tot elkaar brengen van mensen, groepen of landen; in de tweede betekenis gaat het om innerlijke aanpassing en vrede met een feit.

Verzoenen gebeurt vaak via gesprekken, concessies en vergeving. De combinatie met het voorzetsel met geeft aan wie of wat men probeert te verzoenen: 'de regering verzoende zich met de oppositie' of 'de partijen probeerden zich met compromis te verzoenen.' De bijbehorende term is verzoening, een proces of uitkomst waarin partijen weer met elkaar in harmonie leven.

In bredere contexten wordt verzoening toegepast in politiek, diplomatie en conflictbehandeling, maar ook in persoonlijke relaties. Er bestaan verzoeningsprocessen zoals waarheids- en verzoeningscommissies die gericht zijn op herstel van vertrouwen na een conflict.