veronderstelt

Veronderstelt is de tegenwoordige tijd van het werkwoord veronderstellen in het Nederlands. Het betekent dat iemand iets als uitgangspunt of als hypothese aanneemt, zonder te beweren dat het feitelijk waar is. Veronderstellen wordt veel gebruikt om aan te geven welke basis voor een redenering wordt gehanteerd.

Het werkwoord is opgebouwd uit het voorvoegsel ver- en een kern die verwant is aan onderstellen; samen duidt het op het plaatsen van iets als basis voor een argument of conclusie. Het verwante zelfstandig naamwoord is veronderstelling.

In formele teksten verschijnt veronderstellen vaak om een premisse of assumptie aan te geven in een logische of wetenschappelijke redenering. In het dagelijks taalgebruik geeft het aan dat iets als waarschijnlijk of mogelijk wordt aangenomen, niet dat het zonder meer bewezen is. Veronderstellen kan dus een zwakkere vorm van aannemen zijn dan weten of bewijzen; in veel gevallen is het een toestand die later kan worden getest.

Voorbeelden: “De onderzoeker veronderstelt dat de metingen betrouwbaar zijn.” “De veronderstelde relatie tussen variabelen wordt met statistische methoden onderzocht.” Zie ook veronderstelling, veronderstellen en premisse.