verklagen

Verklagen is het procesmatig activeren van een rechtsprocedure tegen een andere partij. In het Nederlands recht kan het slaan op civiele acties tegen een persoon of organisatie, maar ook op een formele klacht bij de politie of het Openbaar Ministerie over een strafbaar feit. Doel is meestal schadevergoeding, een bevel tot nakoming of een strafrechtelijke vervolging.

In civiele zaken begint het proces meestal met het indienen van een vordering bij de rechtbank. De eiser (槽) legt zijn standpunten en gevraagde remedies vast in een dagvaarding die aan de gedaagde wordt betekend. De gedaagde reageert met een conclusie van antwoord. Hierna kunnen partijen feiten bespreken, een schadestaat vaststellen en mogelijk mediation of arbitrage voorstellen. Uiteindelijk wijst de rechtbank een vonnis: bijvoorbeeld schadevergoeding, nakoming van een contract of een gebieds- of gebruiksverbod. Kosten, rente en eventuele proceshouding kunnen worden toegewezen aan de winnende partij.

Bij strafzaken kan een formele klacht (een verklaging) leiden tot een onderzoek door de politie en besluitvorming door het Openbaar Ministerie. Het OM bepaalt of de zaak wel of niet wordt vervolgd. Tijdens het strafproces geldt de bewijslast buiten redelijke twijfel. Uitkomsten zijn onder meer geldboete, taakstraf of gevangenisstraf.

Verklagen kent verlagingen en termijnen: verjaringstermijnen variëren per soort vordering en rechtsgebied. Partijen kunnen daarnaast kiezen voor alternatieve geschiloplossing zoals mediation of arbitrage. De kosten en risico’s van een vervolging of vordering hangen af van de aard van de zaak en de uitkomst.