subsleutel

Subsleutel, in cryptografische context ook wel subkey genoemd, is een cryptografische sleutel die afgeleid is van een hoofdsleutel (master key). Het doel is taken zoals ondertekenen, versleutelen of authenticeren te verdelen over meerdere sleutels, zodat de hoofdsleutel minder vaak in direct gebruik hoeft te komen en bij compromissie minder schade ontstaat.

In veel systemen, met name OpenPGP, bestaat een sleutelpair uit een primary key en een of meer subsleutels. De primary key dient vaak als certificerende sleutel en bepaalt de relatie met de subsleutels; elke subsleutel heeft een specifieke functie, bijvoorbeeld ondertekenen, versleutelen of authenticeren. Subsleutels kunnen een eigen vervaldatum hebben en afzonderlijk ingetrokken worden. Nieuwe subsleutels kunnen worden aangemaakt en aan de hoofdsleutel worden gekoppeld.

Voordelen van het gebruik van subsleutels zijn onder meer betere beveiliging doordat de hoofdsleutel niet voortdurend in gebruik is, gemakkelijke sleutelrotatie en de mogelijkheid om verschillende sleutelfuncties te scheiden. Praktisch kan een organisatie online subsleutels gebruiken voor dagelijkse cryptografische handelingen, terwijl de offline hoofdsleutel beschermd blijft.

Beheer en levenscyclus: subsleutels worden beheerd in een sleutelring of vergelijkbare opslag en kunnen aparte vervaldatums en intrekkingen hebben. Bij verlies of compromissie kan een subsleutel afzonderlijk ingetrokken worden, terwijl de hoofdsleutel onaangetast kan blijven, mits ook deze niet gecompromitteerd is.

Zie ook: OpenPGP, sleutelbeheer, revocatie.