stwierdzony

Stwierdzony jest polskim imiennym imiesłowem biernym od czasownika stwierdzić. Służy jako przymiotnik opisujący fakt, wynik lub stan, który został ustalony, potwierdzony lub wykazany na podstawie badań, analizy lub decyzji organu uprawnionego. W praktyce występuje jako określenie przed rzeczownikiem (np. stwierdzony fakt) lub w konstrukcjach z być, stanowiąc opis statusu danego zjawiska.

Formy odmiany obejmują stwierdzony (męskoosobowy, liczba pojedyncza), stwierdzona (żeńskoosobowa, liczba pojedyncza) oraz stwierdzone (neutrum, liczba pojedyncza; liczba mnoga). W liczbie mnogiej używane są także formy stwierdzeni, stwierdzone zależnie od rodzajów i funkcji gramatycznych. Pochodzi od czasownika stwierdzić, a imiesłów bierny wskazuje na rezultat dochodzenia, obserwacji lub analizy.

Zastosowanie i zakres usage obejmują język formalny, naukowy, prawny i medyczny. Mówi o tym, że coś zostało zweryfikowane lub ustalone na podstawie dowodów. Przykłady: „Wynik badań został stwierdzony przez komisję” lub „stwierdzony fakt wymaga potwierdzenia” oraz „fakt stwierdzony w protokole”. W praktyce często współwystępuje z czasownikiem stwierdzono/stwierdzono, które raportują same stwierdzenia.

Pochodne terminy i bliskoznaczniki to potwierdzony (confirmed), ustalony (established) i wykazany (demonstrated). Różnica polega na niuansie: stwierdzony podkreśla efekt dochodzenia i ustalenia, podczas gdy potwierdzony koncentruje się na potwierdzeniu zewnętrznym.