sterkteklasse

Sterkteklasse is een aanduiding voor de sterkte van een bouwmateriaal, meestal uitgedrukt als een klasse of graad. In bouw en civiele techniek bepaalt de sterkteklasse, in combinatie met andere eigenschappen, de prestaties van een constructie en de keuze van materiaal en dimensionering. In Europa is de term vastgelegd in normen zoals EN 206 voor beton en EN 10025 voor staal; in Nederland wordt dit vaak aangevuld met nationale normen.

Voor beton wordt een sterkteklasse aangeduid met een C gevolgd door twee getallen, bijvoorbeeld C20/25 of C25/30. Het eerste getal geeft de karakteristieke druksterkte op cilinders aan (MPa), het tweede getal de karakteristieke druksterkte op kubussen. Bijvoorbeeld C25/30 betekent cilinders: 25 MPa en kubussen: 30 MPa bij 28 dagen. Deze sterkteklasse bepaalt onder andere de draagkracht, verwerkingsvoorwaarden en ontwerpeisen volgens Eurocode 2.

Voor staal wordt vaak gesproken van sterkteklasse met aanduidingen zoals S235, S355. Hier geeft het getal de minimum yield strength in MPa aan (f_yk). Een S235-staal heeft een yield strength van ongeveer 235 MPa; S355 heeft ongeveer 355 MPa. De sterkteklasse beïnvloedt mede de ductiliteit en weldbaarheid en staat centraal in ontwerpregels zoals Eurocode 3.

Kortom, sterkteklasse biedt een compacte aanduiding van de mechanische prestaties van bouwmaterialen en vormt de basis voor ontwerp, constructie en veiligheid.