scheurwijdtemeters

Een scheurwijdtemeter is een instrument om de opening van een scheur in een materiaal te meten, zoals beton, steen of metaal. Doel is de actuele openingsafstand tussen de wanden van de scheur te bepalen, zodat de structurele integriteit en de evolutie van schade beoordeeld kunnen worden.

Er bestaan verschillende meetmethoden. Directe, mechanische scheurwijdtemeters plaatsen een meetkop over de scheur en lezen de opening af via een calibratieschaal of een fijn schroefsysteem. Dit type wordt vaak aangeduid als mechanische scheurwijdtemeter. Optische en digitale systemen gebruiken een microscoop, camera of laser om de opening non-contact te bepalen; beeldgestuurde meting kan ook met fotogrammetrie of digitale beeldcorrelatie (DIC) gebeuren.

Toepassingen liggen hoofdzakelijk in de bouw- en civiele techniek: controle en lange-termijn monitoring van betonconstructies, bruggen en dammen; evaluatie van vocht- en chloride-doorlaatbaarheid en de duurzaamheid van materialen.

Procedureel wordt meestal gewerkt met een scheur die schoon en droog is, en wordt de meting op meerdere punten langs de scheur uitgevoerd. Metingen vinden bij voorkeur onder stabiele temperatuur- en vochtomstandigheden plaats en kalibratie met referenties wordt aangeraden. Beperkingen bestaan door hoekrelatie, oppervlakteruwheid en beweging van de structuur; de nauwkeurigheid kan variëren tussen instrumenten en methoden.

Zie ook: monitoring van constructies, materiaaltesten, non-destructive testing.