samenstellinggradiënten
Samenstellinggradiënten zijn ruimtelijke variaties in de chemische samenstelling van een materiaal. Ze geven aan hoe de concentratie van elementen verandert over afstand, bijvoorbeeld langs een lengterichting of in een dwarsdoorsnede. Voor elke component kan een eigen gradient bestaan; vaak wordt een gradient weergegeven als de afgeleide van de concentratie ten opzichte van de ruimtelijke coördinaat.
Ze ontstaan tijdens verwerking of in gebruik en kunnen doelbewust worden ontworpen, bijvoorbeeld in functioneel gradient
Karakterisering van samenstellinggradiënten gebeurt met ruimtelijke mapping-technieken zoals EDS (EDX) in SEM/TEM, WDS, EPMA, SIMS, atoomprobe-tomografie
Toepassingen omvatten functioneel gradient materialen (FGMs) die temperatuurs- en spanningsverdeling beter ondersteunen, bijvoorbeeld in warmtebeschermende coatings
De theoretische basis omvat Fick’s wetten, waarbij de flux afhangt van de gradient van de concentratie (J
---