responsvertraging

Responsvertraging is de vertraging tussen het moment waarop een verzoek wordt verzonden en het moment waarop het antwoord verschijnt. De term wordt in verschillende domeinen gebruikt en is meestal synoniem aan latency of responstijd in ICT, netwerken en webdiensten. In klantenservice kan het ook verwijzen naar de tijd die nodig is om een vraag te beantwoorden of een melding af te handelen.

In informatica en telecommunicatie wordt responstijd vaak uitgedrukt als round-trip time (RTT) of end‑to‑end latency. Bij webdiensten omvat de meting doorgaans de totale tijd vanaf het verzenden van een aanvraag tot het volledig ontvangen van de oplossing, inclusief netwerkvertraging, serververwerking en eventuele rendering aan de client. In monitoring wordt vaak onderscheid gemaakt tussen gemiddelde responstijd, mediaan en percentielen zoals p95 of p99.

Oorzaken van responstraag zijn onder meer serverbelasting, queueing, netwerkcongestie, trage externe systemen, inefficiënte code en lange databasequeries. Daarnaast kunnen configuratiefactoren zoals timeouts en synchronisatiepatronen bijdragen. De effecten zijn onder meer slechtere gebruikerservaring, lagere conversie en risico op SLA-overtredingen.

Beheer en vermindering van responsvertraging omvatten caching en CDN-gebruik, asynchrone verwerking, load balancing, optimalisatie van algoritmes en queries, snelle opslag, monitoringsystemen met real-time alerting, en het instellen van realistische time-outs en fallbacks.

Zie ook: latency, responstijd, service level agreement.