resincomposieten

Resincomposieten zijn samengestelde materialen met een polymerematrix die door minerale vulstoffen wordt versterkt. In de tandheelkunde worden resincomposieten vooral gebruikt voor directe restauraties zoals vullingen en esthetische facings; daarnaast vinden ze toepassingen in andere sectoren waar esthetiek en lichte sterkte belangrijk zijn.

De samenstelling bestaat uit een harsmatrix (bijv. Bis-GMA, UDMA of TEGDMA), vulstoffen (glas- of silica-deeltjes, soms zirconia) en een koppelingmiddel zoals silaan om de hechting tussen matrix en vulmiddel te verbeteren. De vulstoffen bepalen onder meer slijtvastheid, sterkte en kleurstabiliteit. Veel resincomposieten zijn licht- of dual-geactiveerd (gehard door licht of door een chemische reactie).

Voordelen zijn esthetiek door translucentie en kleur, en goede hechting aan tanden met adhesieve technieken, wat conservatieve restauraties mogelijk maakt. Nadelen zijn onder meer polymerisatiekrimp tijdens uitharding, wat kan leiden tot marginale lekkage, variërende slijtvastheid en mogelijk verkleuring door wateropname of lange-termijn slijtage.

Verwerking vereist zorgvuldige bonding aan dentine en enamel, en na-uitharding schuren en polijsten. De levensduur van resincomposieten varieert met occlusie, onderhoud en voeding; sommige restauraties moeten na jaren worden vervangen of gerepareerd.