recesje

Recesja to okres spadku aktywności gospodarczej. W makroekonomii recesja oznacza zwykle ujemny realny wzrost PKB przez kilka kolejnych kwartałów. W praktyce definicje różnią się między krajami i instytucjami: niektóre konwencje opierają ją na spadku PKB w dwóch kolejnych kwartałach, inne na ocenie szerszych wskaźników koniunktury, takich jak bezrobocie, produkcja przemysłowa, sprzedaż i dochód.

Przyczyny recesji mogą być różnorodne: szoki popytu, nadmierna polityka pieniężna lub fiskalna, kryzysy finansowe, niekorzystne warunki międzynarodowe, spowolnienie inwestycji czy problemy z zaufaniem konsumentów. Często występuje kumulacja czynników popytowych i podażowych, a także efekt sprzężenia zwrotnego między firmami a konsumentami.

Przebieg recesji obejmuje zwykle okres załamania, spadek produkcji, ograniczenie inwestycji i zatrudnienia, a także stopniową stabilizację i możliwe ożywienie gospodarce. Skutki obejmują wzrost bezrobocia, spadek realnych dochodów, pogorszenie kondycji firm oraz niższe wpływy podatkowe budżetów państw i wyższe wydatki na wsparcie społeczne.

W polityce gospodarczej odpowiedzi na recesję często obejmują ekspansywną politykę fiskalną i/lub monetarną, działania mające na celu utrzymanie płynności finansowej i zaufania, a także reformy strukturalne podnoszące efektywność gospodarki. Recesje różnią się długością i głębokością, a ich identyfikacja zależy od metod i kryteriów stosowanych w danym kraju.