pisowni

Pisownia, w języku polskim również nazywana ortografią, to system zasad zapisu wyrazów i znaków interpunkcyjnych, służący przekazywaniu tekstu w sposób jednoznaczny i zrozumiały. Obejmuje alfabet, litery diakrytyczne (ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż), interpunkcję, zasady wielkiej i małej litery, łączenie wyrazów oraz zapis zapożyczeń i nazw własnych. Centralnym celem pisowni jest odwzorowanie fonetyki i morfologii w piśmie oraz utrzymanie spójności zapisu w różnych dziedzinach.

W praktyce pisownia reguluje m.in. rozróżnienie między literami o podobnym brzmieniu (np. ó i u), zapisywanie złożonych form rzeczownikowych, a także sposób zapisu wyrazów obcych i skrótów. W polskich źródłach standardowa pisownia opisana jest w zbiorze zasad zwanych Ortografią polską; jej obowiązujące wersje są redagowane i uaktualniane przez środowisko językoznawców oraz instytucje zajmujące się normami językowymi.

W codziennym użyciu pisownia ściśle współgra z zasadami interpunkcji i gramatyki, a także z kontekstem formalnym — na przykład w piśmie urzędowym czy naukowym obowiązują nieco inne konwencje niż w języku potocznym. Zmiany w pisowni pojawiają się rzadko i mają na celu doprecyzowanie reguł, uproszczenie zapisu lub odzwierciedlenie współczesnego sposobu mówienia.

Ogólna zasada: pisownia chroni czytelność i jednoznaczność tekstu, stanowiąc podstawę edukacji językowej i publikacji.