perimenopauzy

Perimenopauza, zwana także okresem okołomenopauzalnym, to okres przejściowy przed menopauzą, w którym dochodzi do nieregularnych miesiączek i fluktuacji hormonów płciowych. Zwykle zaczyna się w wieku około 40–50 lat, może wystąpić wcześniej lub później, i trwa od kilku miesięcy do kilkunastu lat (średnio kilka lat).

Przyczyny to stopniowy spadek liczby aktywnych pęcherzyków jajnikowych oraz zmienność produkcji estrogenów i progesteronu. W efekcie cykle bywają nieregularne, a pojawiają się objawy typowe dla menopauzy, takie jak uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, wahania nastroju, suchość pochwy, problemy z libido i częstsze infekcje układu moczowego. Kobiety mogą także doświadczać zmęczenia i bólów głowy. Płodność pozostaje możliwa do momentu ustąpienia miesiączek na stałe.

Diagnoza opiera się na opisie objawów i historii cykli. Nie ma jednego testu potwierdzającego perimenopauzę. W razie wątpliwości lekarz może zlecić badania, aby wykluczyć inne przyczyny nieregularnych miesiączek, takie jak zaburzenia tarczycy.

Leczenie i zarządzanie koncentruje się na łagodzeniu objawów i zapobieganiu skutkom braku estrogenów. Zalecane są zdrowy styl życia: regularna aktywność fizyczna, zrównoważona dieta, umiarkowanie alkoholu, niepalenie i utrzymanie prawidłowej masy ciała; techniki radzenia sobie ze stresem. W cięższych przypadkach pomocna jest hormonalna terapia zastępcza (HTZ), jednak decyzja o jej zastosowaniu powinna być indywidualnie oceniana, z uwzględnieniem wieku i ryzyka zdrowotnego. Leki niehormonalne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu serotoniny/noradrenaliny (SSRI/SNRI), gabapentyna czy klonidyna, mogą łagodzić uderzenia i inne objawy. Miejscowa estrogenoterapia na suchość pochwy także bywa skuteczna.