oogherkenningsystemen

Oogherkenningssystemen, ook wel bekend als oogdetectiesystemen of oogtracking, zijn technologieën die de positie, beweging of toestand van het oog van een persoon volgen. Deze systemen maken gebruik van een combinatie van camera's, infraroodlicht en beeldverwerkingsalgoritmen om de pupil, iris of oogbewegingen te detecteren. De verzamelde gegevens kunnen vervolgens worden geanalyseerd om verschillende soorten informatie te verkrijgen.

De toepassingen van oogherkenningssystemen zijn divers. In de medische wereld worden ze gebruikt voor diagnostiek, bijvoorbeeld bij oogziekten of neurologische aandoeningen. Ze kunnen ook helpen bij het beoordelen van vermoeidheid of afleiding bij bestuurders van voertuigen. In de gebruikerservaring en marketing worden oogtracers ingezet om te analyseren waar gebruikers naar kijken op een website of in een product, wat inzicht geeft in de effectiviteit van ontwerpen en reclame.

Daarnaast vinden oogherkenningssystemen hun weg naar de computerinterface, waarbij oogbewegingen kunnen worden gebruikt als invoermethode voor computers, wat met name nuttig is voor mensen met beperkte mobiliteit. De technologie wordt ook gebruikt in virtual reality en augmented reality systemen om de kijkervaring te verbeteren en interacties te verrijken. De nauwkeurigheid en snelheid van deze systemen zijn in de loop der jaren aanzienlijk verbeterd, waardoor hun toepassingsgebied blijft groeien. Er zijn verschillende methoden, zoals pupil-tracking, waarbij de pupil wordt gevolgd, en eye-in-hand systemen, waarbij een camera op een robotarm is gemonteerd om het oog van een object te volgen.