ontvoeringen

Ontvoeringen zijn handelingen waarbij iemand onder dwang de vrijheid van een ander ontnomen wordt. Vaak gaat het om geweld, dreiging of misleiding. De term wordt gebruikt voor uiteenlopende situaties, van korte detentie tot langdurige vrijheidsberoving, met als doel losgeld, dwang of invloed op het slachtoffer of diens omgeving. Vooral ontvoering van minderjarigen komt voor, zowel binnen gezinnen als door derden.

Motieven en werkwijzen variëren: financieel gewin door losgeld, politieke of ideologische motieven, of het willen beïnvloeden van het slachtoffer of zijn omgeving. Daders kunnen gebruikmaken van valse identiteit, misleiding, of het manipuleren van het slachtoffer. Ontvoeringen vereisen vaak planning en kunnen gepaard gaan met dreiging en geweld; de risico's voor de veiligheid zijn aanzienlijk.

Gevolgen voor slachtoffers kunnen ernstig zijn: fysieke verwondingen, psychisch trauma en langdurige verwerking. Vooral kinderen lopen langdurige gevolgen. In rechtsstelsels worden ontvoeringen beschouwd als ernstige misdrijven; daders staan meestal onder zware straffen en brengen politie, justitie en hulpdiensten in stelling om slachtoffers te beschermen, bevrijden en te helpen bij herstel en terugkeer.

Internationaal komen ontvoeringen voor bij grensoverschrijdende zaken, zoals kinderontvoering door een ouder. Het Verdrag van Den Haag inzake internationale kinderontvoering (1980) regelt procedures voor snelle terugkeer en samenwerking tussen verdragsstaten. Bij veel landen bestaan gespecialiseerde politiediensten en rechtsbijstand om slachtoffers te beschermen en te helpen bij herintegratie.