nierezydenci

Nierezydenci to osoby, które nie spełniają kryteriów uznania za rezydentów podatkowych, prawnych lub obywatelskich w danym państwie. Definicja ta różni się w zależności od systemu prawnego; najczęściej uwzględnia długość pobytu w kraju oraz centralne miejsce interesów życiowych. W wielu krajach stosuje się zasadę obecności przez określoną liczbę dni w roku (na przykład około 183 dni) oraz/lub ocenę miejsca zamieszkania i więzi rodzinnych.

W kontekście podatkowym nierezydenci są zwykle opodatkowani przede wszystkim od dochodów uzyskanych na terytorium danego kraju. Ich globalny dochód często nie jest opodatkowany w tym państwie. Uprawnienia do ulg podatkowych, odliczeń oraz możliwość skorzystania z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od lokalnego prawa podatkowego.

W kontekście administracyjnym i społecznym nierezydenci mogą mieć ograniczony dostęp do niektórych usług publicznych, a także obowiązek posiadania odpowiedniej wizy lub zezwolenia na pracę. Szeroko rozumiany zakres ubezpieczenia zdrowotnego i socjalnego także bywa odmienny od sytuacji rezydentów.

Przykłady nierezydentów obejmują turystów, pracowników sezonowych, studentów zagranicznych przebywających krótkoterminowo oraz innych migranów tymczasowych. W statystykach demograficznych nierezydenci to osoby przebywające poza krajem przez określony czas w roku.

Zasady dotyczące nierezydentów są silnie zależne od kraju i często podlegają zmianom; pojęcie to używane jest w kontekstach podatków, imigracji i usług publicznych.