lichtreisduur

Lichtreisduur is de tijd die licht nodig heeft om van een punt A naar een punt B te reizen. In een vacuüm is dit de basisdefinitie van reistijd voor een signaal of foton tussen twee locaties.

In een vacuüm geldt t = d / c, waarbij d de afstand is en c de snelheid van licht, ongeveer 299.792 kilometer per seconde. Licht beweegt in een medium langzamer; de reistijd wordt dan t = n d / c, waarbij n de brekingsindex van het medium is. Zo is lichtreistijd in glas en in vezeloptics langer dan in vacuüm.

Fysiek en astronoom-technisch heeft lichtreisduur meerdere toepassingen. Afstanden in de ruimte worden vaak uitgedrukt in lichtjaren: de afstand die licht in één jaar aflegt. Een lichtjaar is dus een tijdsmaat die ruimtelijke afstanden koppelt aan de snelheid van licht. Voorbeelden: zonnestraling bereikt de aarde in circa 8,3 minuten, de afstand aarde-maan resulteert in ongeveer 1,28 seconden, en Proxima Centauri ligt op circa 4,24 lichtjaar afstand, wat betekent dat we het zien zoals het was 4,24 jaar geleden.

De term is ook relevant voor communicatietiming en observatietiming. In netwerken en telecommunicatie bepaalt de lichtreisduur hoe lang signals onderweg zijn door glasvezel, kabels en andere media, terwijl in de astronomie de lichtreisduur gekoppeld is aan het begrip look-back time en de interpretatie van waargenomen gebeurtenissen onder invloed van de finite reistijd van licht. Relativistische effecten en ruimtetijdcurvatuur kunnen bij extreem lange afstanden een aanvullende rol spelen in de nauwkeurige bepaling van lichtreistijden.