kunstenaarskarakter
Kunstenaarskarakter is een term die in Nederlandse literatuur, sociologie en onderwijs wordt gebruikt om een verzamelings- of cluster van persoonlijkheidskenmerken aan te duiden die vaak aan kunstenaars worden toegeschreven. Het functioneert als een beschrijvende heuristiek in plaats van een klinische diagnose en komt voor in zowel wetenschappelijke besprekingen als in beleid of praktijk binnen de creatieve sector.
Historisch gezien is het concept verbonden met romantische en modernistische beelden van de kunstenaar als gevoelig
Veelgenoemde kenmerken omvatten hoge gevoeligheid en emotionaliteit, originaliteit en openheid voor ervaring, onafhankelijkheid en een sterke
Kritiek op het begrip benadrukt dat het kan leiden tot stereotypering en essentialisering van kunstenaars; relaties
In de praktijk wordt het concept gebruikt in kunsteducatie, begeleiding van creatieve professionals en binnen management-