kortetermijnbeleid

Kortetermijnbeleid is een benaming voor beleid dat gericht is op onmiddellijke of zeer korte termijn resultaten, doorgaans binnen de context van een begrotings-, verkiezings- of beleidscyclus. Het doel is vaak om snelхоefeningen te realiseren, directe verlichting te bieden of economische stabiliteit te bewerkstelligen, terwijl de effecten beperkt blijven tot de komende jaren.

In tegenstelling tot middellangetermijn- en langetermijnbeleid richt kortetermijnbeleid zich op snelle aanpassingen die binnen bijvoorbeeld één tot vier jaar merkbaar zijn. Instrumenten zijn onder meer tijdelijke fiscale maatregelen (zoals kortdurende belasting- of subsidie-voordelen), snellere openbare investeringen, crisismaatregelen en operationele efficiëntieverbeteringen in overheidsdiensten. Beleidskeuzes worden vaak beïnvloed door politieke haalbaarheid en budgettaire beperkingen, waardoor structurele hervormingen een lagere prioriteit krijgen.

Voordelen van kortetermijnbeleid zijn onder meer snelle terugkoppeling op economische of maatschappelijke problemen, grotere flexibiliteit en directere electorale vertekenis door zichtbare resultaten. Nadelen zijn onder meer het risico van economische volatiliteit, veronachtzaming van langetermijndoelen en begrotingsonevenwichtigheden door kortstondige maatregelen zonder duurzame financiering.

Effectief kortetermijnbeleid vereist duidelijke horizonafspraken, evaluatiekaders en waarborgen zoals uitstapclausules en gekoppelde evaluaties om te voorkomen dat snelle maatregelen structureel nadelig uitpakken. Het blijft doorgaans een aanvulling op, en niet een vervanging voor, langetermijnbeleid en structurele hervormingen.