kernprogramma
Een kernprogramma, in de informatica vaak aangeduid als de kernel van een besturingssysteem, is het centrale deel van software dat direct met hardware communiceert en de basisdiensten levert waar andere programma’s op draaien. Het vormt de brug tussen applicaties en de fysieke apparaten en beheert de belangrijkste systeemresources.
In een besturingssysteem beheert de kernel onder meer de processorplanning, het geheugenbeheer, invoer/uitvoer en apparaataansturing via
Kernarchitecturen variëren per ontwerp: monolithische kernels bundelen veel functionaliteit in één langlevend stuk code dat in
Kernmodules zijn een manier om functionaliteit toe te voegen zonder de kernel opnieuw te hoeven samenstellen.
Voorbeelden van kernimplementaties zijn onder meer de Linux-kernel, de Windows NT-kern, en de BSD-kernels. Deze implementaties