keelruimte

Keelruimte is in de scheepsbouw de interne ruimte langs of nabij de kiel van een schip die wordt gebruikt voor ballast en voor onder te brengen vloeistoffen en systemen die zich aan de onderzijde van de romp bevinden. Het begrip verwijst meestal naar ballasttanks en aanverwante compartimenten onder de waterlijn, maar kan ook lokalen omvatten waarin apparatuur en opslag zijn ondergebracht die dichter bij de kiel liggen.

De belangrijkste functies van keelruimte zijn het leveren van ballast om stabiliteit en trim te regelen, het huisvesten van ballasttanks en van vloeistoffen zoals brandstof of olie, en het bieden van onderhoudsruimtes voor systemen die bij de onderzijde van de romp horen. Het gebied dient ook als toegangspad voor inspectie en onderhoud van de onderbouw en de draagstructuur.

Vanwege de ligging onder de waterlijn is keelruimte kritisch voor watertightheid en drijfvermogen. Het ontwerp vereist aandacht voor ballastbeheer, toegankelijkheid, ventilatie, isolatie en brandveiligheid. Classification societies en SOLAS-regels stellen eisen aan constructie, compartimentering, onderhoud en inspectie van keelruimte en ballasttanks.

Constructie en indeling: bij schepen van staal of aluminium bevindt keelruimte zich vaak als een serie compartimenten onder de romp, soms onderdeel van een dubbelwandig casco. Deze compartimenten zijn verdeeld zodat ze afzonderlijk kunnen worden gevuld of geleegd en om schadecontrole en ventilatie mogelijk te maken. Bij oudere schepen ontstaan keelruimtes soms uit combinatie van bodemkonstruktie en lange liggende ruimten rondom de kiel.

Zie ook ballasttanks, ballastbeheer, romp en kiel.