interpunkcyjnym

Interpunkcyjny to przymiotnik pochodzący od rzeczownika interpunkcja, odnoszący się do interpunkcji – zbioru znaków i reguł ich stosowania w piśmie. Termin ten używany jest do opisu cech, zjawisk i zasad związanych z rozdzielaniem i łączeniem elementów zdania za pomocą znaków interpunkcyjnych oraz w analizie poprawności pisowni i stylu.

W gramatyce polskiej przymiotnik ten odmienia się zgodnie z rodzajem i liczbą rzeczownika: interpunkcyjny (m.), interpunkcyjna (f.), interpunkcyjne (n. słownictwa lub liczba mnoga). W praktyce występuje w zwrotach takich jak „znak interpunkcyjny”, „błąd interpunkcyjny”, „zasady interpunkcji” oraz „opis interpunkcyjny” w opracowaniach dotyczących stylu i poprawności.

Zakres stosowania przymiotnika obejmuje opis znaków interpunkcyjnych (na przykład kropka, przecinek, dwukropek, średnik, pytajnik, wykrzyknik, myślnik, cudzysłów, nawiasy, elipsa) oraz zagadnień związanych z ich użyciem. W literaturze i naukach o języku mówimy także o interpunkcji jako całości i o interpunkcyjności tekstu, czyli cechach związanych z poprawnym rozdzielaniem zdań i fragmentów.

Znaczenie terminu w edukacji i praktyce językowej polega na tym, że służy do precyzyjnego opisywania reguł oraz błędów związanych z zapisem i stylizacją tekstu. W polszczyźnie pojęcie to jest powszechnie używane przez nauczycieli, redaktorów i lingwistów w kontekście nauczania interpunkcji oraz analizy tekstów.