flensaansluitingen

Flensaansluitingen zijn een veelgebruikte methode om buizen of apparatuur in een pijpleidingsysteem met elkaar te verbinden. Een flensaansluiting bestaat uit een flange die op de rand van een buis of toestel is bevestigd, een afdichting (pakking) en een set bouten die de flenzen tegen elkaar aantrekken. Door de vlakke, machinale contactoppervlakken kunnen onderdelen eenvoudig gedemonteerd en geïnspecteerd worden.

Belangrijke onderdelen en kenmerken

Een flange heeft een ring met gaten voor bouten en een afgesproken contactvlak. De afdichting zorgt voor lekvrijhe of. Bouten en moeren in een vooraf bepaald patroon zorgen voor een equal load verdeeld over het contactvlak. Flensen zijn verkrijgbaar in diverse typen en vormen, zoals weld neck-flens, slip-on-flens, blindflens, draadflens, lapslagflens (lap joint), socket-weld-flens en reducerende flens. De keuze hangt af van drukklasse, installatiehoek en vereiste sterkte.

Normen en materialen

Flensaansluitingen vallen onder Europese normen zoals EN 1092-1 en onder Amerikaanse normen zoals ASME B16.5. Drukklassen variëren per norm (bijv. PN of کلاس), en maatvoering wordt afgestemd op de diameter van de pijp en de toepassing. Materialen zijn onder meer koolstofstaal, roestvast staal, legeringen, gietijzer en kunststof zoals PVC, afhankelijk van medium, temperatuur en corrosie-eigenschappen.

Pakkingen en installatie

Soorten pakkingen omvatten grafiet, PTFE, rubber en combinaties daarvan. De juiste pakkingkeuze hangt af van temperatuur, druk en chemische bestendigheid. Bij montage worden de bouten volgens een ster- of kruisvolgorde aangetrokken om gelijkmatige spanning te garanderen. Voorzichtige inspectie van vlakke oppervlakken, correcte uitlijning en lekkagetest zijn gebruikelijk.

Toepassingen

Flensaansluitingen worden toegepast in water- en afvalwaterleidingen, olie- en gasindustrie, chemie, voedselverwerking en HVAC-systemen, waar demontage en inspectie van componenten vaak vereist zijn.