coöptie

Coöptie (ook gespeld als coöptie, coöptatie of cooptie) is het proces waarbij een lid wordt benoemd door de bestaande leden van een groep, zonder verkiezing. Het doel is meestal een vacature op te vullen of aanvullende deskundigheid, representatie of ervaring aan de organisatie toe te voegen.

De benoeming vindt plaats volgens de regels van de organisatie, vaak in de statuten of reglementen. De procedure omvat meestal een voorstel door één of meer leden en een stemming door de bevoegde organen; de zittingstermijn kan tijdelijk zijn tot de volgende verkiezing of permanent, afhankelijk van de bepalingen.

Toepassingsgebieden: coöptie komt voor in raden van bestuur, toezichtsorganen, verenigingsraden, adviescolleges en andere lichamen waar snelle versterking of specifieke expertise gewenst is. In veel rechtsgebieden geldt dat coöptie wordt toegepast om de continuïteit te waarborgen of bepaalde belangen beter te vertegenwoordigen.

Voordelen en nadelen: coöptie kan snelle versterking en deskundigheid brengen en de continuïteit waarborgen; nadelen betreffen de democratische legitimiteit van een door de leden benoemde positie en het risico op belangenverstrengeling.

Kanttekeningen: de regels voor coöptie verschillen per land en per organisatie; sommige systemen beperken of reguleren het gebruik. Het is belangrijk om de statuten te raadplegen voor de specifieke voorwaarden. See also: cooptation, coöptie.