combineertechnieken

Combineertechnieken zijn methoden die twee of meer technieken, processen of gegevensbronnen combineren om een resultaat te bereiken dat vaak robuuster of nauwkeuriger is dan een enkele methode op zichzelf.

In de praktijk bestaan er verschillende vormen van combineertechnieken. Sequentiële of pipeline-gerichte combinaties brengen de uitkomst van de ene stap als invoer in voor de volgende stap. Parallelle of fusie-gebaseerde combinaties voegen informatie uit meerdere bronnen samen. In de informatica en datawetenschap komen ensemblemethoden zoals bagging, boosting en stacking veel voor; zij combineren meerdere modellen om betere voorspellingen te leveren.

Toepassingen bevinden zich onder meer in sensorfusie in engineering, multi-modale beeldvorming in de gezondheidszorg en data-integratie in bedrijfsanalyses. In de chemie en materiaalkunde kan men verschillende synthese-stappen combineren of gebruikmaken van co-katalyse. In de farmacologie kan combinatie-therapie worden toegepast, waarbij meerdere geneesmiddelen gelijktijdig worden ingezet voor een doelgerichte behandeling.

Voordelen van combineertechnieken zijn onder meer verhoogde nauwkeurigheid, robuustheid en bredere dekking van gegevens. Nadelen omvatten toegenomen complexiteit, hogere reken- en data-eisen, moeilijkere interpretatie en het risico op overfitting bij onvoldoende validatie.

Zie ook: ensemblemethoden, sensorfusie, multi-modale analyse.