carotisschede

De carotisschede is een longitudinale fasciale buis in de hals die de belangrijkste neurovasculaire bundel rondom de halsslagaders en bijbehorende zenuwen omvat. Ze loopt van de basis van de schedel tot aan het thorax en bestaat uit lagen van de diepe fascia van de nek. De schede houdt de structuren bijeen en zorgt voor stabiliteit en een gerichte ruimte waarin bewegingen van hoofd en hals mogelijk blijven.

Inhoud en oriëntatie: de carotisschede bevat doorgaans de arteria carotis communis en vaak de arteria carotis interna, de vena jugularis interna, de nervus vagus (X) die tussen deze vaten ligt, en het carotidoplexus van het sympathische zenuwstelsel rondom de vaten. Lymfeklieren uit de diepe nek liggen eveneens nabij of deels in de schede. De arterie ligt meestal mediaal en ventraal, de vene ligt lateraal, en de nervus vagus bevindt zich postero-extern tussen slagader en ader.

Relaties en klinische relevantie: de carotisschede vormt een belangrijke anterieure en laterale grens in de nek en is van groot belang bij chirurgie en diagnostiek. traumatische of pathologische processen kunnen alle inhoud van de schede aantasten, zoals dissectie van de carotis, aneurysmata of ontstekingen. Een disfunctie van het carotidische sympathische plexus kan Horner-syndroom veroorzaken, met ptosis, miose en anhidrose. Voor diagnostiek worden vaak duplex- Doppler-ultrasonografie, CT-angiografie of MRI-angiografie gebruikt om de schede en zijn inhoud in beeld te brengen.

Samenvatting: de carotisschede is een uitsluitende fasciale structuur die de belangrijkste nekvaten, zenuwen en regionale lymfeklieren omvat, en speelt een cruciale rol in zowel anatomie als klinische praktijk.

---