buitenradius

Buitenradius, in het Nederlands vaak vertaald als outer radius, is de afstand van het middelpunt van een cirkel of bol tot aan de buitenrand van die vorm. Het is een maat die naast de binnenradius (de afstand tot de binnenzijde) gebruikt wordt om de grootte van ronde objecten te beschrijven. Voor een cirkel of bol komt de buitenradius overeen met de gewone straal.

Voor figuren met een buiten- en binnenkant, zoals een ring of een buis, is de buitenradius de straal tot de buitenoppervlakte. Als een ring een buitendiameter Dout en een binnendiameter Din heeft, is de buitenradius Dout/2. Bij een hol vlak of wandvorm is de buitenradius ook gelijk aan de innerlijke straal plus de wanddikte: ro = ri + d, waarbij ri de binnenradius is en d de wanddikte.

Relaties met andere afmetingen: de buitenradius bepaalt vaak de buitenmaat van een onderdeel. De buitendiameter is twee keer de buitenradius (Dout = 2 ro). De buitenradius is dus direct gerelateerd aan de maatvoering van het product en aan structurele eigenschappen zoals sterkte en stijfheid, vooral bij buigen en vlechten.

Toepassingen en overwegingen: in ontwerpen wordt rekening gehouden met de buitenradius om spanning, discretie van materiaal en voorkoming van beschadiging bij buigen of rollen. Bij buis- en plaatwerk bepaalt de buitenradius mede of de bocht voldoet aan minimale buigradius-eisen en of er voldoende materiaalreserve is.

Zie ook: binnenradius, buitendiameter, straal, buigradius.