binnengebied

Binnengebied is een begrip uit de Nederlandse ruimtelijke ordening en duidt op het bebouwde, verstedelijkte gebied binnen de grenzen van een gemeente of regio. Het onderscheidt zich van buitengebied, het landelijke of onbebouwde gebied. Het begrip wordt gebruikt in ruimtelijke planning, bestemmingsplannen en beleidsnota’s om aan te geven waar de meeste bebouwing en stedelijke voorzieningen geconcentreerd zijn.

In de praktijk omvat het binnengebied steden, dorpen, buurten en zones met woningen, winkels, zakelijke voorzieningen en infrastructuur. Het is doorgaans het aandachtsgebied voor nieuwbouw, herontwikkeling en onderhoud van publieke voorzieningen, zoals wegen, riolering en groen. De regels en mogelijkheden voor bouwen en veranderen komen vrijwel altijd voort uit het bestemmingsplan en de structuurvisie van de gemeente.

Binnengebied kan verder worden onderverdeeld in subgebieden zoals centrum, woongebied en bedrijventerrein binnen de stedelijke rand. De exacte indelingen en toelichtingen verschillen per gemeente en hangen samen met lokale prioriteiten, demografische ontwikkelingen en ruimtelijke kwaliteit.

Het begrip heeft zowel een juridisch als een praktisch karakter: het helpt bij het voorkomen van versnippering tussen functies, het sturen van woningbouwopgave en het waarborgen van voorzieningen. Het binnengebied is daarmee relevant voor planvorming, vergunningverlening en stedenbouwkundige kwaliteit.

Zie ook: buitengebied, bestemmingsplan, structuurvisie, ruimtelijke ordening.