begroeien

Begroeien is het proces waarbij een oppervlak of gebied wordt bedekt met levende planten. In ecologisch en agrarisch gebruik verwijst het naar de vestiging en verdere ontwikkeling van vegetatie op een substraat dat voorheen onbegroeid was, zoals gesteente, grond of kunstmatige oppervlakken. Een begroeide staat kan ook verwijzen naar de toestand waarin een oppervlak al bedekt is met planten, bijvoorbeeld een muur met mos of klimop.

Het begroeien verloopt vaak via fasen: eerste kolonisatie door pioniersoorten zoals korstmos en mos, gevolgd door gras en kruidachtige planten, en uiteindelijk hogere planten zoals struiken of bomen bij voldoende ruimte en tijd. De snelheid en afloop van het proces hangen af van factoren zoals licht, temperatuur, neerslag, vochtigheid, bodem- of substraatsamenstelling en beschikbaarheid van zaden of sporen. Menselijke activiteiten, beheer en ontwerp (bijvoorbeeld groen op gebouwen) kunnen het begin en de richting van begroeing sturen.

Begroeiing heeft ecologische functies, zoals erosiebestrijding, verbetering van het microklimaat en het bieden van habitat voor diverse organismen. In stedelijke context is begroeien ook een doel van groenvoorziening—zoals gevelbegroeiing, groen daken of klimplanten—om esthetiek te verhogen, isolatie te verbeteren en biodiversiteit te bevorderen. Het begrip is verwant aan vegetatie en successie en wordt in verschillende disciplines gebruikt, van ecologie tot bouw en land- en tuinbouw.