asymptomatyczny

Asymptomatyczny (od greckiego a „bez” i symptoma „objaw”) – przymiotnik używany w medycynie do określenia stanu, w którym osoba lub zakażenie nie wywołuje widocznych objawów, mimo istnienia procesu chorobowego. Termin ten odnosi się zarówno do osób zdrowych, które nie odczuwają objawów mimo infekcji, jak i do przebiegu chorób, które pozostają bezobjawowe przez pewien czas.

Różnice między pojęciami: asymptomatyczny opisuje aktualny brak objawów; presymptomatyczny oznacza, że objawy mogą się pojawić w przyszłości; subkliniczny odnosi się do choroby przebiegającej bez objawów, wykrywanej najczęściej dzięki badaniom diagnostycznym, a nie rutynowym obserwacjom klinicznym.

Znaczenie kliniczne i publiczne: osoby asymptomatyczne mogą przenosić choroby, co utrudnia kontrolę zakażeń i wymaga działań screeningowych, zwłaszcza w grupach wysokiego ryzyka, w placówkach opieki zdrowotnej i w sytuacjach epidemiologicznych. Diagnoza zwykle bazuje na testach diagnostycznych niezależnie od obecności objawów, takich jak testy molekularne (PCR) czy testy antygenowe.

Przykłady: w zakażeniach SARS-CoV-2 wiele osób przechodzi bez objawów; gruźlica może mieć stan latentny, bez objawów i bez przenoszenia, podczas gdy inne infekcje, na przykład w początkowych stadiach HIV, również mogą być bezobjawowe.

Leczenie i postępowanie zależą od konkretnej choroby; często dominuje monitorowanie i zapobieganie, w tym szczepienia, diagnostyka przesiewowa oraz instruowanie osób co do redukcji ryzyka transmisji.