afschilfering

Afschilfering is het proces waarbij een oppervlaktelaag loskomt van het onderliggende substraat in de vorm van vlokken, schubben of platen. Het komt voor bij een breed scala aan materialen en systemen, zoals verf- en lakfilms, keramische glazuren, metalen coatings, rotslagen en zelfs biologische lagen zoals huid of schors. In coatings wordt afschilfering vaak gesproken als verf- of lakverlies waarbij de film loskomt en afbladdert.

Oorzaken variëren sterk en kunnen samenhangen met materiaalkeuze, werkomstandigheden en veroudering. Voorbeelden zijn ontoereikende hechting door onvoldoende oppervlaktevoorbehandeling of incompatibele materialen, vochtintrusie, spanningen door temperatuur- en vochtwisseling, UV-straling, chemische veroudering, mechanische belasting en corrosie. De werkingswijze kan delaminatie langs een grensvlak betreffen of directe scheuring en afschilfering van de laag.

Gevolgen van afschilfering kunnen esthetisch storend zijn en de beschermende werking van een systeem verminderen. Dit kan leiden tot versnelde degradatie van het substraat, verhoogde onderhoudskosten en mogelijk structurele problemen bij gebouwen of materialen. Preventie richt zich op een goede oppervlaktevoorbereiding, tijdige en juiste materiaalkeuze, correcte aanbreng van primers en afdichtingen, beheersing van vocht en temperatuur, en regelmatige inspectie en tijdige reparatie.

Zie ook: flaking, peeling, exfoliation, delamination.