Volframoxid

Volframoxid, ook wel tungstenoxide, is een anorganische verbinding met de formule WO3. Het is de meest voorkomende oxide van volfram en bestaat in meerdere polymorfe vormen die afhankelijk zijn van temperatuur en druk.

Het is een gele tot geelbruine vaste stof met een zeer hoog smeltpunt (ongeveer 1470°C). Het is slecht oplosbaar in water en reageert meestal alleen onder sterke reagentia om oplosbare verbindingen te vormen. Omdat het een stabiel oxide is, wordt het vaak gebruikt als tussenproduct in verschillende industriële processen.

Industrieel WO3 wordt hoofdzakelijk verkregen door oxidatie van wolframerts (zoals scheelite en wolframiet) bij hoge temperatuur in lucht. Het dient als tussenproduct bij de verwerking van erts en bij de productie van wolframoxide. Het kan ook verder worden gereduceerd tot wolframmetaal.

Toepassingen zijn onder meer als katalysator in verschillende oxidatiereacties in de chemische industrie, als elektrochromisch materiaal in slimme ramen en optische apparaten, als pigment in keramiek en glas, en als voorloper voor de productie van metaalwolfram door reductie.

Veiligheid en milieu: blootstelling aan stof kan irritatie van ogen, huid en luchtwegen veroorzaken; daarom moet stofvorming worden beperkt en moeten geschikte beschermingsmaatregelen worden genomen. WO3 is over het algemeen stabiel, maar bij verwerking moet men stofvorming en lange blootstelling vermijden.