Vochtigheidsuniformiteit

Vochtigheidsuniformiteit verwijst naar de mate waarin de vochtigheidsomstandigheden gelijkmatig zijn verdeeld binnen een gecontroleerde omgeving of over een materiaal. Het begrip kan slaan op de uniformiteit van relatieve vochtigheid (RV) in een geconditioneerde ruimte en op de uniformiteit van het vochtgehalte in een product of monster.

In praktische toepassingen zoals klimaatkamers, drogers, verwerkingsinstallaties en opslagruimten is vochtheidsuniformiteit cruciaal voor consistente procesresultaten en productkwaliteit. Een niet-uniforme vochtigheidsverdeling kan leiden tot ongelijke weerstand, krimp, uitzetting of reactiesnelheden binnen verschillende delen van een product of in verschillende monstervoorbeelden.

Metingen van vochtheidsuniformiteit gebeuren met meerdere sensoren verspreid over de ruimte of langs het te behandelen object. De uniformiteit wordt meestal uitgedrukt als de maximale afwijking ten opzichte van de ingestelde setpoint of als een RMS-waarde. In normen en specificaties worden vaak criteria gegeven zoals een maximale afwijking in RV (in percentpunten) of percentielbereiken, afhankelijk van de toepassing.

Oorzaken van niet-uniformiteit zijn onder meer onvoldoende luchtcirculatie, temperatuurgradiënten, de indeling van ladingen, en de plaatsing van sensoren. Gevolgen zijn onder meer variërende droog- of uithardingsniveaus, ongewenste krimp of vervorming, en onzekere mechanische of chemische reacties in materialen.

Beheersmaatregelen omvatten een optimale ontwerp van luchtstroming en sensoren, consistente recirculatie en waaierbekrachtiging, baffling en correct aangesloten regelstrategieën. Regelmatige kalibratie, loongangscontrole en vochtheidsmapping helpen om de uniformiteit te waarborgen en proces- en productkwaliteit te verbeteren.