Verslagplicht

Verslagplicht, in het Nederlandse recht, verwijst naar de wettelijke verplichting van bepaalde organisaties, instellingen of personen om informatie over hun activiteiten, financiële situatie of andere relevante zaken openbaar te maken. Deze verplichting is bedoeld om transparantie te bevorderen en het vertrouwen van burgers, beleidsmakers en andere belanghebbenden te waarborgen.

De verslagplicht geldt voornamelijk voor overheidsinstanties, maar ook voor bepaalde private organisaties, zoals stichtingen, verenigingen en ondernemingen die als publiekrechtelijke lichamen of met openbare taken zijn belast. Zo moeten gemeenten, provincies en andere bestuurslagen jaarlijks een verslag uitbrengen over hun uitgaven, beleid en resultaten. Dit omvat vaak een financieel verslag, een activiteitenverslag en een toelichting op de uitvoering van het beleid.

Voor bedrijven die als beursgenoteerd worden beschouwd, geldt de verslagplicht via de Wet op het financieel toezicht (Wft) en de Europese richtlijnen zoals de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD). Deze verplichtingen omvatten het publiceren van jaarverslagen, financiële rapportages en soms ook duurzaamheidsrapporten. Het doel is om investeerders en andere stakeholders betrouwbare informatie te bieden over de financiële gezondheid en prestaties van het bedrijf.

In het geval van stichtingen en verenigingen met een openbare taak, zoals universiteiten of ziekenhuizen, geldt vaak een specifieke verslagplicht om rekening en verantwoording af te leggen aan hun financiële donateurs of de overheid. Deze verslagen moeten duidelijk en begrijpelijk zijn, zodat alle belanghebbenden inzicht krijgen in hoe de middelen zijn besteed.

De verslagplicht wordt vaak gecontroleerd door toezichthouders, zoals de Autoriteit Financiële Markten (AFM) voor bedrijven, of door de Rekenkamer voor overheidsinstanties. Het niet nakomen van de verslagplicht kan leiden tot sancties, zoals boetes of het intrekken van erkenningen. De precieze inhoud en vorm van de verslagplicht zijn afhankelijk van de specifieke wetgeving en de aard van de organisatie.