Transportbeveiliging

Transportbeveiliging is het geheel van maatregelen die gericht zijn op de bescherming van transportinfrastructuur, voertuigen en logistieke ketens tegen bedreigingen zoals terrorismedreiging, sabotage, diefstal en cyberaanvallen. Het toepassingsgebied omvat weg-, spoor-, luchtvaart-, zeevaart- en binnenvaartinfrastructuur, evenals havens, terminals en de logistieke keten.

Het doel is menselijke veiligheid waarborgen, de continuïteit van vervoer en handel te beschermen en de economische schade door onderbrekingen te beperken.

Bedreigingen zijn onder meer fysieke aanvallen op infrastructuur, overval of diefstal van lading, insider threats, cyberaanvallen op controlesystemen en signaalregelsystemen, verstoringen door natuurrampen of stakingen, en sabotage.

Maatregelen bestaan uit drie lagen: fysieke beveiliging (toegangscontrole, perimeter, bewaking), operationele beveiliging (veiligheidsprocedures, trainingen, crisismanagement) en technische beveiliging (inbraakbeveiliging, CCTV, sensoren, tamper-evident seals) en cyberbeveiliging (netwerksegmentatie, patchbeheer, incidentrespons).

Regulering en normen omvatten onder meer internationale codes zoals de ISPS-code voor scheepvaart en havens, ICAO-beveiligingsnormen voor civiele luchtvaart, en EU- en nationale regels voor kritieke infrastructuur en transportbeveiliging, waaronder richtlijnen voor cybersecurity en gegevensbescherming. Sectorale standaarden bestaan ook voor rail (ERTMS), havens en logistieke dienstverleners.

Uitdagingen en trends omvatten het afwegen van beveiliging en doorstroom, privacy en vrijhandel, en de noodzaak tot publiek-private samenwerking. Daarnaast speelt digitalisering een toenemende rol, met AI-gedreven bewaking, sensoren en blockchain-toepassingen in de supply chain, en verbeterde incidentrespons en trainingen.