Terugbrengen

Terugbrengen is een Nederlands werkwoord met de betekenis “terugbrengen naar een plaats, naar iemand of naar de oorspronkelijke toestand”. Het wordt vooral gebruikt bij het teruggeven van geleende voorwerpen aan de eigenaar, het terugbrengen van spullen naar een winkel of leverancier, of het herstellen van iets tot de oorspronkelijke staat.

De betekenis is opgebouwd uit terug- (naar achteren, terug) en brengen (brengen). Het is een scheidbaar werkwoord; in de tegenwoordige tijd verschuift het scheidbare deel naar het eind van de zin, bijvoorbeeld: ik breng het terug; hij brengt de boeken terug naar de bibliotheek. In samengestelde tijden is het participium teruggebracht: ik heb het boek teruggebracht.

Het gebruik kent nuance: terugbrengen verwijst vaak naar terugkeer naar een plek of eigenaar, terwijl teruggeven meer gericht is op het overhandigen aan de eigenaar. Ook kan terugbrengen slaan op herstel van een toestand, bijvoorbeeld “terugbrengen tot de oorspronkelijke staat”. Voorbeelden: “Ik breng het boek terug naar de bibliotheek.” “De reparatie heeft de telefoon teruggebracht tot de oorspronkelijke staat.” “Na de vakantie bracht hij de foutieve rekening terug naar de leverancier.”

Zie ook: teruggeven, brengen.