Tegenstrijdig

Tegenstrijdig is een Nederlands bijvoeglijk naamwoord dat aangeeft dat iets tegenstrijdig, in conflict of in tegenspraak met iets anders is. Het wordt gebruikt voor uitspraken, standpunten, handelingen of motieven die niet tegelijk waar kunnen zijn of elkaar lijken te ondermijnen. Voorbeelden uit het dagelijks taalgebruik zijn: "De getuigenissen zijn tegenstrijdig" of "Het beleid is tegenstrijdig met de wet."

In een bredere zin kan iets tegenstrijdig zijn wanneer twee factoren elkaar tegenspreken en daardoor een duidelijk eindoordeel bemoeilijken. In de logica en filosofie duidt tegenstrijdigheid op proposities die niet tegelijk waar kunnen zijn; vaak wordt gesproken van een tegenstrijdige bewering, bijvoorbeeld P en niet-P.

Etymologisch gaat tegenstrijdig terug op tegen (against) en strijd (strijd). Het woord heeft verwante termen zoals tegenstrijdigheid (zelfstandig naamwoord), en is nauw verwant aan maar niet exact hetzelfde als inconsistentie (veelal in formele logica).

In het Nederlands wordt tegenstrijdigheid ook gebruikt om conflictsituaties tussen posities of belangen aan te geven, bijvoorbeeld in debat- of rechtscontexten. Verschillen met verwante woorden: tegenstrijdig verwijst naar de relatie tussen twee dingen die elkaar tegenspreken; 'conflicterend' kan ook betrokken zijn, maar heeft soms een bredere betekenis. Het tegenovergestelde is consistent of overeenkomend.