Stagnacja

Stagnacja, w języku polskim, odnosi się do stanu, w którym ruch, rozwój lub postęp zostają zahamowane lub znacznie ograniczone. Termin ten bywa używany w różnych dziedzinach do opisania sytuacji, w których zmiana zachodzi bardzo wolno lub w ogóle nie występuje.

W ekonomii stagnacja oznacza długotrwały okres minimalnego lub zerowego wzrostu gospodarczego, często z wysokim bezrobociem i niską inflacją. Charakteryzuje się brakiem znaczącego przyrostu Produktu Krajowego Brutto. Przyczyny mogą obejmować słabe popyt, strukturalne słabości, ograniczenia polityki gospodarczej, niską produktywność lub wpływy zewnętrzne. Skutkiem bywa osłabienie inwestycji i pogorszenie perspektyw rozwoju.

W fizyce i inżynierii stagnacja odnosi się do punktu stagnacyjnego w przepływie cieczy, gdzie prędkość płynu spada do zera. Pojęcie to wiąże się z pojęciem stagnacyjnego ciśnienia, które łączy ciśnienie statyczne i dynamiczne. Zastosowania obejmują aerodynamikę, modelowanie pogody i procesy technologiczne.

W medycynie i biologii stagnacja może odnosić się do spowolnienia lub zahamowania przepływu płynów, na przykład krwi lub limfy. Może to prowadzić do niedotlenienia tkanek, obrzęków lub zwiększonego ryzyka zakrzepów. W tradycyjnych systemach medycznych stosuje się też pojęcie stagnacji qi lub krwi, jednak współczesna nauka kładzie nacisk na obserwowane zaburzenia krążenia.

Inne zastosowania obejmują opis stagnacji w kontekście rozwoju miast lub organizacji, gdzie brakuje innowacji i dynamiki wzrostu. Etymologicznie stagnacja pochodzi z łac. stagnatio.