Prefabconstructie

Prefabconstructie, ook wel prefabricage genoemd, is een bouwmethode waarbij bouwonderdelen of complete eenheden in een fabriek worden vervaardigd en vervolgens naar de bouwplaats worden getransporteerd voor montage. Er is een onderscheid tussen panelen (wanden, vloeren, daken) die ter plaatse worden samengebracht en vol­umetrische modules (kamers of units) die als zelfstandige eenheden worden geplaatst. Prefabricatie kan plaatsvinden met beton (prefabelementen), staal, hout en sandwichpanelen met isolatie en afwerking.

Voordelen zijn onder meer een kortere bouwtijd, betere controle over kwaliteit en kosten, minder afval, minder geluid op de bouwplaats en minder weersinvloeden. Daarnaast kan prefabricatie leiden tot betere luchtdichtheid en energiebalans door geïntegreerde installaties. Nadelen zijn hogere transport- en opslagkosten, beperkingen in ontwerpvrijheid en een grotere afhankelijkheid van de fabriek en logistiek, evenals de noodzaak van gedetailleerde vroege planning.

Toepassingen omvatten woningbouw, hotels, zorg- en onderwijsgebouwen, kantoren en industriële faciliteiten. Prefabricatie wordt vaak ingezet bij projecten met strikte tijdschema’s, uniforme ontwerpen of moeilijke bouwomstandigheden, en wordt regelmatig gecombineerd met traditionele bouwmethoden in hybride constructies.

Kwaliteitsborging gebeurt via fabrikantencertificeringen, productiecontrole en normen die gelden voor de gebruikte materialen (beton, staal, hout) en voor de assemblageprocessen. Prefabconstructie is wereldwijd in opkomst als middel om verspilling te verminderen, de bouwsnelheid te verhogen en de veiligheid op de bouwplaats te verbeteren.

---