Overheadtoewijzing

Overheadtoewijzing is het proces waarbij indirecte kosten (overhead) worden toegerekend aan kostendragers zoals producten, projecten of afdelingen. Het doel is de kostprijs van een product of dienst zo nauwkeurig mogelijk te bepalen en besluitvorming te ondersteunen op gebieden als prijsstelling, budgettering en winstgeviteitsanalyse.

Indirecte kosten omvatten facilitaire kosten, IT, administratieve ondersteuning en management die niet direct aan één product kunnen worden toegewezen. Om deze kosten te verdelen worden toewijzingssystemen gebruikt die gebaseerd zijn op een kostenbasis of driver, zoals directe arbeidsuren, machine-uren of geproduceerde eenheden. Veelvoorkomende systemen zijn plant-wide of afdelingsgewijze overheadtarieven (traditionele costing) en activititeit-gebaseerde kostentoewijzing (ABC).

Proces: identificeer alle overheadkosten, kies de kostendrager(s), selecteer een toewijzingsgrondslag, bereken de overheadtarieven en pas ze toe op de kostendragers. Bij ABC worden kosten aan activiteiten toegewezen en vervolgens aan producten op basis van de mate waarin die activiteiten nodig zijn.

Voordelen en nadelen: overheadtoewijzing kan leiden tot nauwkeuriger kosteninzicht en betere prijsbeslissingen, maar ABC kan complex en data-intensief zijn en traditionele methoden kunnen leiden tot vervormde prijzen als de drivers niet causaal zijn.

Zie ook: kostenallocatie, absorptie costing, kostprijsberekening.